Ditëve të fundit vërshuan portalet e vendit, të rajonit e madje edhe ato evropiane me shkrime rreth dështimit të një projekti i cili sa më përket mua, ka qenë i dështuar që në fillim. Titujt pompoz si: “A po dështon Ballkani i Hapur”, “Edi Rama u vetëdijesua”,  “Rama po shkëput duart me Vuçiqin”, “Ballkani i hapur u mbyll”, etj, etj. Krejt kjo nënkuptonte se Edi Rama e mbylli Ballkanin e Hapur. Por a është kështu.

Shkruan: Bejtullah KRASNIQI

            Mendoj se asnjëra nga këto nuk po ndodh me dëshirën apo vullnetin e Ramës. Kur palaços i mbushet mendja se është atlet i cirkut, përfundon si Edi Rama. A i shërbeu Rama besnikërisht Vuçiqit? Po. A e dëmtoi thellësisht Kosovën? Po. A është i gatshëm ta dëmtojë Shqipërinë? Po. Çdo gjë është i gatshëm ta bëjë vetëm e vetëm që sallonet e Evropës tinëzare dhe arixhiu Vuçiq ta pranojnë në mesin e tyre.

Po kush është Edi Rama? Edi Rama tashmë e ka dëshmuar se është një kozmopolit pa origjinë, një nomad pa atdhe, një biçim njeriu pa asgjë të shenjtë, pa komb, pa atdhe,  pa fe, pa farë e pa fis. Edi Rama Shqipërinë e ka vendlindje të rastësishme, por jo atdhe. Vetëm populli shqiptarë mund ta mbajë në pushtet tri mandate një plangprishës të tillë. Të zezat e tij që po ia bënë Shqipërisë nuk kanë të sosur. Aferat e përditshme të gërryejnë shpirtin e të lënë pa frymë. Po mirë, populli shqiptarë ka krijuar imunitet ndaj diktatorëve, kështu e patën duruar edhe Enverin për katërdhjet e pesë vjet. Pas rënies së monizmit kur i pyesnim qytetarët, – po si u bë që Shqipëria të bie në këtë derexhe? Thoshin: po ja kështu e bëri Enveri. Nesër prapë do ia lënë fajin Edi Ramës. Kështu shfajësohen të gjorët, sikur Enveri e Edi kanë pikë prej qielli e nuk i ka votuar ky popull. Politika zyrtare e Shqipërisë shumë dëme i ka bërë Kosovës që nga fillimi i shekullit të kaluar. Ky shkrim nuk ka vend për t’i numëruar të gjitha, për këto duhen vëllime të tëra.

            Po nga vjen Edi Rama? Vjen nga një formacion politik që është pasardhës i Partisë së Punës të cilën e kanë formuar Milladini me Dushanin. Sejfulla Maleshova ka thënë: – “Partinë Komuniste të Shqipërisë e kanë formuar serbët, është parti terroriste”. A e dinte këtë Edi Rama? E dinte më mirë se të gjithë ne. A i dinte të bëmat e Serbisë mbi popullin shqiptarë të Kosovës? I dinte më mirë se të gjithë ne. Po pse pra i shërbeu Vuçiqit? Sepse logjika e rrogëtarit kërkon që ta ketë një ’gazdë’ dhe meqë ndër shqiptarë nuk e konsideronte askënd të denjë për ’gazdë’, madje në një rast politikanët e Kosovës i pat quajtur gomarë. Pastaj kur ndryshuan gjërat dhe Rama e pa se edhe Kosova ka atllarë për gara, e ndjeu veten inferior si një gogël m…i. Atëherë e gjeti Vuçiqin në një paradë krenarie. Kështu është kur endacakëve iu jepet pushtet.

            Edi Rama iu bë krah Vuçiqit dhe formuan fillimisht “mini shengenin” e më pastaj “Ballkanin e hapur”. E ftoi edhe Kosovën që të bëhet pjesë e këtij projekti pansllavist, por vetëm si krahinë e Serbisë. Kjo i dha krye Vuçiqit. Kur kryeministri i Kosovës refuzoi, Rama nuk la gjë pa thënë për Kosovën: jeni të pa ditur, të pa gdhendur, jeni malok të pa civilizuar, jeni Kadri. Me fjalë të tjera na thoshte: a nuk e shihni se sa i mirë është gazda, pse nuk bashkoheni? Pastaj plasi lufta në Ukrainë. Bota kërkonte nga Serbia që ti vënte sanksione Rusisë. Edi Rama filloi ta ushtronte zejen e palaços, shkonte zvarrë para ndërkombëtarëve duke i lutur që të kenë mirëkuptim për Serbinë, Serbia nuk mund t’i vë sanksione Rusisë, serbët janë të lidhur emocionalisht me rusët, kanë të kaluar të përbashkët, janë kushërinj etj etj. 

Mesazhi i Edi Ramës për ndërkombëtarët

          Me këto veprime të Ramës, perëndimi dhe Vuçiqi e kuptuan se Shqipëria nuk është me Kosovën, madje është kundër saj. Kosova e vetmuar është e dobët, e pa aftë, e vogël, me më pak se dy milion banorë nuk mund të paraqesë rrezik për destabilizim të rajonit. Kështu mesazhi i Ramës ishte: bëni çfarë të doni me Kosovën, merrni sa të doni, unë do të jem argati i juaj i palodhur. Dhe filloi gjuetia. Lajçaku e Borelli, dy kundërshtarë të Kosovës, e hetuan rastin për plotësimin e apetitit të tyre të sëmurë. Gati sa nuk e shpallën Vuçiqin (Gebelsin e Millosheviqit) për shenjtor. Luante Vuçiqi me ta si macja me miun, jo do vij në Bruksel, jo s’do vij në Bruksel, jo do nënshkruaj, jo s’do nënshkruaj, jo më dhemb dora, jo do zbatoj marrëveshjet, jo s’do zbatoj asnjë gjë etj. etj. Për gjithë këto lojëra satanike të Vuçiqit akuzohej Albin Kurti, sepse kështu thoshte Edi Rama. I thanë Kryeministrit dhe Kryetares tonë, shpallni zgjedhjet. I shpallën. I thanë pastaj shtyni zgjedhjet. I shtynë. Pastaj iu thanë mbani zgjedhjet. I mbajtën, vetë miqtë tanë i quajtën legjitime. Kur erdh koha që kryetarët ta marrin detyrën, plasi kiameti, u rebelua Vuçiqi dhe dërgoi kriminel që ta sulmojnë KFOR-in. Përsëri Albin Kurti ishte fajtor.

Opozita

U rebeluan edhe opozita e Kosovës e banalistat e studiove të televizineve serbe në Kosovë, madje edhe disa ‘kllosharë’ të dikurshëm politik duke vrapuar si dhelpra pas dashit, me shpresën se mos ndoshta do t’i këputen. Krejt kjo po ndodh falë edhe ndihmës së Edi Ramës që iu dha miqve tanë ndërkombëtarë dhe vllaut të tij Aleksandrit siç e quan vetë Rama.

Opozitës tonë qullashe i ka humbur rruga n’oborr. Kërkojnë nga Qeveria të pamundurën. I thonë Kurtit: mos na prish me miqtë ndërkombëtarë, në anën tjetër kërkojnë të mos e bëjë Asociacionin, (të cilin vetë e kanë nënshkruar). Kjo është si t’i thuash dikujt: duhet ta kalosh lumin por mos të lagesh. Kur më 26 Maj filluan protestat në veri, opozita jonë tri ditë rresht nuk u bë e gjallë, nuk dinin se si të pozicionoheshin, sepse nuk kanë qëndrim të vetin. Kur u prononcuan miqtë tanë ndërkombëtar, këta dolën nga zinxhiri dhe u turrën me vrap. Njëjtë vepruan edhe shumë analistë që selinë qendrore e kanë në Novi Sad.

Çfarë po kërkojnë ndërkombëtarët

            Miqtë tanë ndërkombëtarë, e këtu hyjnë në radhë të parë, shtetet e Evropës Perëndimore dhe SHBA-të, tani e dy dekada e gjysmë na thonë: ne jemi aleatët tuaj, ne jemi miqtë tuaj, ne mendojmë për të mirën tuaj, ju duhet të na dëgjoni se ju bie mirë etj. etj. Pse këto shtete, Evropiane që na thonë se janë miqtë tanë, nuk bëjnë trysni mbi ato pesë shtete Evropiane që nuk e njohin Kosovën e pavarur? Pse këta miq nuk na i heqin vizat e udhëtimit? Jemi i vetmi vend Evropian që nuk mund të udhëtojmë në Evropë. Çfarë paradoksi!!! Në këto momente deri sa po e shkruaj këtë shkrim Evropa numëron 748,998,833 banorë. Si mund të ndodh që nga gjithë këta njerëz, për pak pesëqind milion, vetëm dy milion shqiptarë të Kosovës të jenë të izoluar në geto. Kështu nuk veprojnë miqtë. Ka dy dekada e gjysmë (si mirënjohje për ndihmën që na e kanë dhënë në luftë) që rregullisht i kemi dëgjuar e i kemi plotësuar kërkesat e miqve, shumë herë nuk na ka rënë mirë. Na thanë: jepni tokë Maqedonisë, i dhamë. Na thanë: jepni tokë Malit të Zi se do të ua heqim vizat, i dhamë dhe nuk na i hoqën vizat. Kush jep tokë për vizat e pshurrta!!!? Cili shtet e ka bërë këtë? Na thanë: votojeni asociacionin se është mirë për ju, deputetët tanë debilë e votuan, tani po e shohim se a ka qenë mirë për ne. Na thanë: votojeni gjykatën speciale se është mirë për ju, debilët prapë e votuan, por nuk na doli mirë. Na thanë; do të jetë gjykatë e Kosovës, po del që Kosova nuk ka lidhje me atë gjykatë. Thanë: do të gjykohen edhe kriminelët serbë, po gjykohen çlirimtarët shqiptarë. Na thanë: merrni afganët për hatër të miqësisë, i morëm. Na thanë: merrni gazetarët ukrainas, i morëm për hatër të miqësisë. Tash po na thonë: bëjeni asociacionin, që do të thotë me i dhënë tokë Serbisë. Njëmijë e dyqind vjet jemi duke i dhënë tokë Serbisë. Deri kur më? Të dashur miq, a mund të na thoni, kur do të ndalojnë kërkesat tuaja perverse në emër të miqësisë?

Pastaj ndodhi Prigozhini

            Kush e di se si do të kishin vazhduar ngjarjet po të mos ndesheshin interesat e Prigozhinit me ato të Putinit. Rusia e Putini u poshtruan. Tani bota merr frymë më lirshëm. Pansllavizmi po dobësohet, rrjedhimisht edhe Vuçiqi. Përkrahja ndaj Serbisë po venitet. Tani më Vuçiqit nuk mund t’i ndihmojë Rama. Idila e tyre ka marrë fund. Rama duhet të kërkojë për një ‘gazdë’ tjetër, sepse rrogëtari pa pronarë është si peshku pa ujë. Nje mistral i lehtë po frynë drejt Kosovës që do ta zbut vapën që e patën turr drejt saj. Ardhja e Klintonit shpresoj se do të sjell lajme të mira. Komandot turke janë në veri në vend të italianëve e hungarezëve. Rreziku për Trepçën si duket po kalon.

The post KUSH E LA RROGËTARIN PA PUNË? appeared first on Prizreni Sot.

                                                                                                                                 (popullore)

Gjysma e pare e shekullit XIX dhe gjysma e dytë e shekullit XX janë dekadat kur Amerika ka pa zhvillimin më të hovshëm në historinë e njerëzimit. Janë themeluar dhe kanë vepruar kompani gjigante të vajgurit, naftës, çimentos, hekurit, ndërtimit, rrokaqiejve, automobilave, autostradave, hekurudhave etj etj. Meqë eksploatimi i fuqisë punëtore ishte mjaftë i vrazhdë, lindi nevoja e themelimit të sindikatave për mbrojtjen e të drejtve të punëtorëve. Krerët e këtyre kompanive shpejt e kuptuan se mund t`i blenin (korruptonin) krerët e sindikatave të kompanive rivale në mënyrë që ato të falimentonin. Udhëheqësit sindikal, tanimë të shitur, organizonin greva me njëqin mijë e dyqind mijë punëtorë dhe parashtronin kërkesa që askush nuk mund të ua plotësonte. Kompanitë falimentonin dhe dyqind mijë punëtor hidheshin në rrugë, ndërsa krerët e sindikatave bëheshin milioner. Kështu pothuaj, gati të gjitha korporatat në Amerikë i kanë shijuar rëniet dhe ngritijet nga veprimet sindikale. Që nga ajo kohë organizatat sindikale në Amerikë kosiderohen si sinonim i organizatave mafioze.

Shkruan: Bejtullah Krasniqi

Se kërkesat ekonomike të sindikalistëve shumë lehtë mund të shndërrohen në kërkesa politike e kemi pa në Poloni në vitet e shtatëdhjeta të shekullit të kaluar me sindikatën e kantierit të ndërtimit të  anijeve në qytetin Gdanjsk që quhej me nje emër joshes për punëtorët SOLIDARNOST. Pas fillimit të grevave me kërkesa për kushte më të mira, kreu sindikal Leh Valensa i shndërroi kërkest në politike pa e pyetur anëtarësinë fare dhe në fund vet përfundoi si kryetar shteti, ndërsa punëtorët e gjorë edhe më tej mbetën me gishta në gojë sepse nuk e kishin ditur se kë po e përkrahnin me ato greva.

Akronimi i sindikatës sonë të arsimit SBASHK më tingëllon si sinonim i SOLIDARNOST-it polak. Të iu kujtojmë lexuesve se SBASHK-u pas luftës dy here ka mbajtur grevë nga një muaj, atë here i pati mbyll grevat për shtatë euro rritje, kjo rritje iu pati akorduar nga partite e atëhershme në pushtet e që tani janë në opozitë dhe e nxisin sindikatën që me këmbëngulje të mos e ndërpret grevën.  Kryesia e SBASHK-ut që, si duket merr urdhëra nga jashtë sindikatës, tani edhe për pesëdhjetë euro nuk pranon ta mbyll grevën, pa le pastaj që shumë shpejt do të aplikohet edhe ligji i pagave dhe arsimtarët do të përfitojnë kënaqshëm. Çfarë po fshihet pas kësaj këmbëngulje irracionele?

Krerët e SBASHK-ut nuk janë të vetëdijshëm për takatin e tyre liliputan dhe po harrojnë se sot nuk jemi në shekullin e nëntëmbëdhjetë dhe jemi në Evropë. Sot, me shpejtësi elektronike po zbulohen e përhapen komplotet e konspiracionet, takimet e bisedat e ballkanasve fodyll, të pacipë e zvarranik. Sot shumë shpejt po zbulohet se kush me kë po takohet, kush me kë po ha e po pi dhe çka po thurrin. Të tillëve pasi iu dështuan atentatet e planifikuara, iu rrekën trazirave sociale në mënyrë që sërish të vijn në pushtet njerëz që për njëzet vjet e përdorën Kosovën dhe popullin e saj  si leck për pastrimin e opingave të tyre me bajga. Në këtë projekt barra më e rendë i ra SBASHK-ut dhe me të drejtë. SBASHK-u është majmur për këtë ditë, dhe tani është koha të sakrifikohet. SBASHK-u, me këtë grevë u demaskua tërësisht duke rrënuar autoritetin e arsimtarëve që me aq shumë mund e paten fituar në vitet e okupimit kur nuk pyesnin për paga vetëm për ta mbajtur arsimin shqip në jetë, kur nuk mund t`i shkollonin fëmijët e tyre për t`i shkolluar fëmijët e të tjerëve, nuk protestuan e nuk bënë grevë as kur Bujar Bukoshi u mbeti borxh plot 15 paga e as kur ministritë e pasluftës iu premtuan shumë e nuk iu dhanë asgjë. E duruan arsimtarët veteranë edhe kërbaçin, poshtrimin e madje edhe pushakatimin nga okupatori, po shkollat nuk i mbyllën. Fituan autoritet e simpatinë e popullit, në shumë raste tregtarët, mjekët, dentistët, dhe shërbimet e tjera, me të kuptuar se dikush është punëtor i arsimit, kishin mirësinë dhe ua ulnin çmimin për aq sa ishte e mundshme në shenjë respekti për sakrificën që bënin. Të tillë ishin arsimtarët veteranë që sot gjithnjë e më pak gjenden nëpër shkolla. Tani ka ardhur një gjeneratë që është produkt i politikës së pasluftës e të cilëve iu mungon vetëbesimi dhe kështu shumë prej tyre zvarriten para punëdhënësit. Them kështu se kjo grevë është e mbështetur edhe nga drejtorët e shkollave të cilët iu bëjnë trysni arsimtarëve që të mos guxojnë ta fillojnë mësimin, në vend se të ishte e kundërta.

Këto veprime sindikale po përkrahën edhe nga opozita e bashkuar politike e Kosovës si dhe nga portalet e themeluara dhe të finansuara për këtë qëllim. Shumë gazetarë e opinionist si në Kosovë ashtu edhe në Shqipëri janë më agil se vet Vuçiqi që të rrëzohet kjo qeveri e pastaj ta bëjnë rrush e kumbulla Kosovën e mjerë. Edi Rama (që shqipërin nuk e ka atdhe po vetëm vendlindje) mburret me këte aktivitet armiqësor ndaj shqipëtarëve.

Është koha që vetë arsimtarët ta kuptojnë se kush po e udhëheq SBASHK-un dhe të kërkojnë përgjegjësi për shkakun e denigrimit të autoritetit të mësimdhënësit dhe degradimin e shkollës shqipe me aq shumë mund të ngritur. Nëse jo arsimtarët e frikësuar e të dëgjueshëm, atëherë këtë duhet ta bëjë drejtësia: të hulumtojë krerët e SBASHK-ut po edhe të sindikatave të tjera, kush janë këta furacak në mesin e sindikalistëve? prej nga vijn? Sa prej tyre janë punëtor të arsimit? Sepse ka shumë që nuk janë, si kanë ardh ata aty? Kush i ka sjellë? Me ç`detyrë janë aty? Pse fshihen pas Rrahman Jasharit ata qi i japin urdhëra atij të gjori? Sa prej tyre kanë vila e sa prej tyre kanë banesa në Durrës e gjithandej rivierës shqiptare? Prej nga krerët e sindikatave  gjithë ato të ardhura nëse janë mësues?

Vetë fakti se arsimtarët me kaq lehtësi bien pre e manipulohen nga krerët e sindikatave është indikatër se bëhet fjalë për njerëz pa vetëbesim dhe me mangësi profesionale. Mendoj se Ministria e Arsimit duhet ta mendoj seriozisht testimin e arsimtarëve, madje unë menoj se janë të nevojshme dy lloj testesh: testimi i logjikës (sepse ka mjaft të tillë që nuk e kuptojnë kohën dhe hapsirën në të cilën jetojnë) the pastaj testin Profesional. Të më falin ata arsimtarë që nuk hyjnë në këtë kategori dhe jam i sigurt se ka mjaft të tillë dhe mendoj se të tillët duhet vet të kërkojnë këtë gjë në mënyrë që të mos barazohen me të pamerituarit.

Kaq kësaj radhe. Një reagim i SBASHK-ut në këtë shkrim do të ishte i mirëseardhur, kështu do të dilnin në sipërfaqe edhe shumë të palara të tjera të tyre.

Prizren  22. 9. 2022

The post KOLONA E PESTË   appeared first on Prizreni Sot.