Drejtoria e Shërbimeve Publike përmes një përgjigjeje ka sqaruar se ka bërë një test për ndriçimin e brigjeve të Lumbardhit. Kjo drejtori ka theksuar se është bazuar në paragrafin 1.4 të nenit 6 të Ligjit për Qendrën Historike të Prizrenit, që përkufizon aktivitetet e kufizuara, e ku thuhet se “Vendosja e reklamave të përhershme, shenjave private, dekorimeve, apo elementeve penguese me sipërfaqe më të madhe se një metër katror dhe pa pëlqimin e Institutit për Mbrojtjen e Monumenteve të Prizrenit”. Sipas DSHP-së, “elementi i vendosur nga ana e jonë është më i vogël se një metër katror dhe drejtoria pas kësaj faze testuese ka aplikuar për marrjen e Lejes në Drejtorinë e Urbanizmit dhe Planifikimit Hapësinor”.

EC përkujton se Qendra Historike e Prizrenit është një zonë e mbrojtur me ligj, dhe konsideron se për projektet e tilla nevojitet konsultimi me organet e trashëgimisë kulturore, të cilat kanë një rol të rëndësishëm në garantimin e integritetit të kësaj zone.

Për këtë arsye, EC i bën thirrje autoriteteve lokale që të respektojnë dispozitat për trashëgiminë kulturore në mënyrë të kujdesshme dhe të përgjegjshme, ku konsultimi i rregullt me organet e trashëgimisë kulturore do të kontribuonte drejt rritjes së kujdesit për ruajtjen e kësaj zone të rëndësishme historike dhe kulturore.

The post KOMUNA E PRIZRENIT INSTALON NDRIÇIM NË SHTRATIN E LUMBARDHIT PA PËLQIM TË ORGANEVE TË TRASHËGIMISË KULTURORE appeared first on Prizreni Sot.

Megjithatë, thuhet se presidenti i asaj kohe Benjamin Harrison dhe familja e tij nuk i preknin me dorë çelësat për të ndezur dhe fikur dritat, nga frika se mos goditeshin nga korrenti.

Kjo ishte një frikë e arsyeshme, duke pasur parasysh se sa të papërpunuara mund të ishin instalimet elektrike shtëpiake në atë kohë.

Kështu, punonjësit e Shtëpisë së Bardhë, para se të shkonin në shtëpi, çdo mbrëmje i fiknin dritat dhe i ndiznin ato kur vinin për të punuar në mëngjes.

Disa burime thonë se ai dhe gruaja e tij ndonjëherë flinin me dritat ndezur, megjithëse kjo duket e pamundur. Shumica e burimeve pohojnë se stafi i tij vendas do të përdorte ekskluzivisht çelësat e dritës.

Pak njerëz në atë kohë kishin besim të mjaftueshëm në ndriçimin elektrik për ta përdorur atë ekskluzivisht – përdorimi i tij ishte mezi një dekadë i vjetër.

Puna elektrike në Shtëpinë e Bardhë ishte planifikuar si pjesë e një projekti të mirëfinancuar për instalimin e instalimeve elektrike të ndërtesës së Shtetit, Luftës dhe Marinës në vendin fqinj.

Kompania Edison instaloi një gjenerator për të dy ndërtesat, i cili u vendos në bodrumin e Shtetit, Luftës dhe Marinës, me telat e lidhur nëpër lëndinë dhe futur në Shtëpinë e Bardhë nën konservator.

Metoda relativisht e re e ndriçimit fillimisht synohej të ishte vetëm një shtesë e dritës së gazit. Telat u varrosën në suva, me çelësa të rrumbullakët të instaluar në çdo dhomë për ndezjen dhe fikjen e rrymës.

Gjatë natës, Familja e Parë e Shteteve të Bashkuara vazhdonte të përdorte qirinj, gaz natyror dhe fenerë, të cilat ishin përdorur para elektrifikimit të Shtëpisë së Bardhë.

The post Viti 1889, presidenti amerikan që nuk guxoi t’i ndizte dritat appeared first on Prizreni Sot.